یتیم خانه ایران؛بزرگترین هولوکاست تاریخ!

یادداشت/ مریم برزویی: یتیم خانه ایران ساخته ابوالقاسم طالبی٫کارگردان فیلم قلاده های طلا و آثاری هم چون:آقای رییس جمهور ٫به کجا چنین شتابان٫دست های خالی و نغمه و…است.شخصی که در همه آثارش به روایت گری توطئه های دشمنان می پردازد.

یتیم خانه ایران این روزها شهر به شهر و دانشگاه به دانشگاه می رود تا روایت کند داستان ستم هایی را که استعمار پیر بر ملتی ستمدیده روداشت.می رود تا روایت کند داستان استعمارگرانی را که دنبال اشغال گری هایشان ۹میلیون از جمعیت ۱۸میلیونی ایران آن زمان٫در اثر بیماری و قحطی در آن سال ها درگذشتند.تا جایی که یک ژنرال انگلیسی در کتاب خاطرات خود از آن روزگار چنین می نویسد:«هرکس که قدمی در شهر می زد با آزار دهنده ترین مناظر رو به رو می شد.کسی نمی تواند این صحنه ها را تاب بیاورد.مردم می میرند و کسی نیست کمکی بکند.گله جسد آدم ها آن قدر کنار جاده ها٫بی آن که کسی نگاهی به آن ها بیندازد می ماند تا آن که از بیم لطمه به دیگران٫دیگر چاره ای جز دفن آن ها نباشد.»

آری یتیم خانه می رود تا روایت کند٫بزرگترین هولو کاست تاریخ را.هولوکاستی که عده ای کوشیدند تا به گوش مردم نرسد!
کارگردان اثر می گوید:«قهرمانان این فیلم مردمی هستند که در آن زمان نان را با خاک اره می خورند.»اما عده ای شبه روشنفکر غرب زده با هدایت انگلیسی ها تمام تلاششان را می کنند تا این فجایع را در تاریخ سانسور کنند. فجایع عظیم سال های۱۲۹۵تا۱۲۹۷ که شاید هیچ کداممان هیچ گاه نه در کتب تاریخ دوران دانش آموزی و دانشجوییمان و نه در دیگر کتب تاریخی حتی اشاره ای نیز از آن ندیده ایم‌.

یتیم خانه ایران با همه سختی های کار ساخته می شود و به مرحله اکران می رسد.اما تلاش های جریان شبه روشنفکر به همین جا_یعنی سانسور این فجایع تاریخی_ختم نمی شود بلکه دنباله این جریان روشنفکر وطنی٫کارشکنی ها را برای جلوگیری از اکران این فیلم ادامه می دهد.به طوری که در دقیقه نود از اکران این فیلم توسط وزارت ارشاد جلوگیری می شود! و بالاخره موضوع با دخالت رییس قوه قضاییه حل می شود و چند سالن برای اکرانش درنظر می گیرند.اما سالن هایی خالی از تماشاگر! دست پخت روشنفکران وطنی که افشای عبرت های یتیم خانه لرزه بر اندام نوکری هایشان برای ارباب می افکند و تمام تلاششان را برای خاموش کردن صدایش می کنند.

آری؛برای یتیم خانه هیچ کس کف نخواهد زد.هیچ نخل طلایی هم برایش کاشته نخواهد شد و هیچ سیمرغی هم بر دوشش نخواهد نشست.چون یتیم خانه فیلم مقاومت است.آغازی بر سینمای مقاومت و ایستادگی در برابر سینمای سلطه گر جهانی که هیچ گاه نه به مذاق ارباب خارجی خوش خواهد آمد که نامزد جوایزش کند و نه به مذاق دست به سینه های داخلی ارباب خارجی که در بوق کرنایش کنند.اما این صدا خاموش نخواهد شد…

۴ دیدگاه

  1. والا همین سالهایی که فرمودی احتمالا پدر بزرگ .مادر بزرگ نوسنده متن از طبقه اعیانی بوده که درد های ان زمان را که دور نیست نکشیده و سینه به سینه برایش روایت نکرده اند والا ما که این روایت ها را از مادر بزرگ ها و پدربزرگ هایمان بسیار شنیده ایم که سال منی پنج تومان و قحطی و مرگ ومیر دراثر وبا و خروسک و خناق (دیفتری )و آبله .

  2. عیب بزرگ ما ایرانی ها ست که بجای خواندن وتعقل کردن در امور دنبال کسب خبر از راحترین راه ممکن هستیم بخوانید
    ایران در جنگ جهانی اول ، میروشنکف، ترجمه دخانیاتی، تهران ۱۳۴۴
    قحطی بزرگ، محمدقلی مجد، ترجمه: محمد کریمی

  3. خسرومعتضد در ادامه به وارد آمدن برخی انتقادات آماری به این فیلم، آمار ۹ میلیونی کشته شدگان ایرانی به دلیل بیماری و قحطی در فیلم «یتیم خانه ایران» را نادرست عنوان کرد و گفت: جمعیت ایران در سال‌های ۱۲۹۵ تا ۱۲۹۷ ، ۱۸میلیون نفر نبود و این ایرادی به فیلم است ، ما در تاریخ اعلام شده فیلم «یتیم خانه ایران» ۳میلیون نفر کشته دادیم.

  4. بفکر اکران باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *